เครือข่ายที่อยู่ใต้ทุกสิ่ง

pfSense รันบนเครื่องเล็ก ๆ ของมันเองในฐานะไฟร์วอลล์ เราเตอร์ และเซิร์ฟเวอร์ DHCP แบบ Kea นิสัยที่ให้ผลทุกวันคือการจองที่อยู่คงที่ให้ทุกอย่างที่สำคัญ: เซิร์ฟเวอร์ VM ไมโครโฟนประจำห้อง ทีวี และมือถือของครอบครัวทุกเครื่องมีที่อยู่ที่จองไว้ เหลือพูลแบบไดนามิกเล็ก ๆ ไว้สำหรับแขกเท่านั้น การจองคือพื้นที่ชื่อเชิงป้องกัน — เราเตอร์จะไม่มีวันแจกที่อยู่ของโครงสร้างพื้นฐานให้มือถือที่ผ่านมา และทุกล็อกกับแดชบอร์ดจะแสดงชื่อที่คุณจำได้ แทนเลขลอตเตอรี่

IPv6 ถูกปิดไว้โดยตั้งใจบน LAN ทั่วไป หลังจากแอปพังแบบวินิจฉัยยากหลายครั้ง เป็นการตัดสินใจที่ทบทวนเป็นระยะ ไม่ใช่จุดยืนถาวร และมีการจดบันทึกไว้ — ซึ่งเป็นส่วนที่เครือข่ายบ้านส่วนใหญ่ข้ามไป ที่เดียวที่ยังเปิดอยู่คือภายใน Home Assistant ซึ่งวิทยุ Thread ต้องใช้ IPv6 ภายในสำหรับเซนเซอร์ตรวจจับการมีอยู่แบบ Matter

DHCP แจก Pi-hole ให้ทุกเครื่องเป็นเซิร์ฟเวอร์ DNS เพียงตัวเดียว — กรองโฆษณาและตัวติดตามให้ทั้งบ้านโดยไม่ต้องติดตั้งอะไรบนอุปกรณ์ใด เบื้องหลัง Unbound ทำการค้นหาแบบ recursive จริง แทนการส่งต่อไปยังตัวแปลงชื่อสาธารณะ Pi-hole ตัวที่สองบนเครื่อง AI ทำให้ DNS ยังอยู่ได้แม้เซิร์ฟเวอร์ตัวใดตัวหนึ่งล่ม — และทั้งคู่มีรายการ split DNS ที่ทำให้หน้าเดโมสาธารณะชี้ไปยังเซิร์ฟเวอร์ในบ้านเมื่อเรียกจากในบ้าน ขณะที่อินเทอร์เน็ตเข้าถึงผ่านประตูหน้า

ตัวกรองเดียวกันยังทำงานเงียบ ๆ อีกอย่าง: ทีวีทั้งสองเครื่องอยู่ในกลุ่มอุปกรณ์ของตัวเอง ปลายทางเก็บข้อมูลและโฆษณาที่สมาร์ททีวีแอบส่งข้อมูลไปจึงได้คำตอบว่างเปล่า ขณะที่เซิร์ฟเวอร์อัปเดตยังใช้ได้ — และเราเตอร์ก็บล็อกประตูหลัง DNS แบบเข้ารหัสที่ทีวีอาจใช้เลี่ยง

ไฟร์วอลล์ส่งค่าเมตริกไปยัง Prometheus ตัวเดียวกับที่เฝ้าเซิร์ฟเวอร์ ล็อกของมันป้อนให้ระบบเฝ้าระวังความปลอดภัย และสรุป WAN รายวันส่งไปที่ Telegram — ปริมาณการรับส่ง เครื่องที่ใช้มากที่สุด อะไรที่ผิดปกติ — เครือข่ายจึงถูกอ่านเหมือนหนังสือพิมพ์ยามเช้า แทนที่จะตรวจสอบเฉพาะเมื่อมีอะไรพัง สวิตช์แบบจัดการได้รายงานความเร็วลิงก์และปริมาณการรับส่งของทุกพอร์ตเข้าที่เดียวกัน ซึ่งเปลี่ยน “Wi-Fi รู้สึกช้า” ให้เป็น “สายเส้นนั้นกำลังเสีย” ได้ในแวบเดียว